ITRA - International Timeshare Refund Action

“Ik heb nooit een succesvolle uitruil via mijn ruilorganisatie kunnen maken.”

“Timeshare is eenvoudig te kopen, maar niet zo gemakkelijk te verkopen.de timeshare was waardeloos.”

“Ik heb me nooit gerealiseerd dat toen ik ondertekende dat voor eeuwig was - voor altijd. Wanneer ik kom te overlijden gaat het over op mijn zoon - hij moet het betalen.”

“Wij hebben 5000 pond betaald voor onze timeshare en de financieringsmaatscha- ppij berekent ons een buitensporig rentetarief; bovendien dient ons huis als onderpand.”

Juridische Claims

In de afgelopen 3 jaar heeft ITRA met de steun van haar leden en sponsors geïnvesteerd in het zoeken naar financiële restitutie uit naam van vroegere en huidige timeshare-eigenaren, die van mening zijn en geloven dat zij op frauduleuze wijze door verschillende organisaties op verkeerde wijze zijn vertegenwoordigd bij de aankoop en het doorlopende gebruik van hun timeshare-eigendommen, zodat die vrijwel waardeloos en onbewoonbaar zijn geworden.

ITRA streeft nu naar de coördinatie van een gerechtelijke vordering uit naam van timeshare-eigenaren die kunnen staven dat er een goede reden bestaat voor volledige compensatie door middel van restitutie, beslaglegging en schadevergoeding op grond van het feit dat hun timeshare-aankoop geen verhandelbare kwaliteiten had.

Nadat we ons de omvang van de problemen hebben gerealiseerd waarvoor timeshare-eigenaren zich gesteld zien, heeft ITRA in juni 2007 een bijeenkomst georganiseerd met de Raad om te spreken over de merites van het verwerven van een Group Litigation (Collectieve vordering) Order (GLO) tegen de partijen waarvan men meent dat die timeshare-eigenaren misleid hebben en leed hebben berokkend.

Na bestudering van de bevindingen van onze vooronderzoeken, was de Raad van mening dat de zaak ontvankelijk was en dat verder onderzoek moest worden gedaan.

Uit het rapport is gebleken dat er een aantal terugkerende thema’s zijn, die gedeeld worden door onderstaande ontstemde timeshare-eigenaren.

In het licht van dit vertrouwen, heeft ITRA een gespecialiseerd advocatenkantoor in de arm genomen om verder onderzoek te verrichten en te streven naar de vorming van een GLO op basis van de overtuiging dat hun kosten zullen worden gedekt door het winnen van een vordering tot schadevergoeding, op een volledig verzekerde en gefinancierde “No Win – No Fee” basis.

ITRA is bezig met het vaststellen van mogelijke vorderingen voor:

Problemen met het verkrijgen van een geselecteerde en evenwichtige uitruil van ruilorganisaties
Het wereldwijde uitruilsysteem dat werd aangeboden door de ruilorganisatie die geassocieerd was met de ontwikkelaar bij de oorspronkelijke presentatie en verkoopovereenkomst was voor de cliënt de voornaamste reden om tot koop over te gaan.
Er waren sterke aanwijzingen en bewijzen dat de ruilorganisatie onrechtmatig en in eigen voordeel gebruik maakte van de weken die voor handen waren, waardoor de beschikbaarheid van de beste weken voor de leden afnam.
Jaar na jaar stijgende vergoedingen voor onderhoud (ver boven het inflatiecijfer)
Een tweede factor waarom de cliënt tot aankoop van de ontwikkelaar of diens vertegenwoordiger overging, was de superieure kwaliteit van het resort en de berekening van realistische jaarlijkse onderhoudskosten die in rekening werden gebracht. De koper verkeerde in de veronderstelling dat de jaarlijkse onderhoudskosten alleen gekoppeld aan het inflatiecijfer omhoog zouden gaan.
In de meeste resorts zijn de managementkosten ten onrechte met vele malen het inflatiecijfer gestegen en hebben een punt bereikt waar er sprake is van een duidelijke schending van het contract.
Exorbitant hoge rentetarieven van financieringsbedrijven die door marketingmensen werden geïntroduceerd
In het verleden werden de werkelijke rentetarieven meestal verborgen voor de koper, maar bedroegen die ongeveer 28% (ongeveer vier keer zo hoog als een conventionele lening van de bank). Het lijkt erop dat sinds de nieuwe financieringswetgeving drie jaar geleden werd ingevoerd, de onderneming die op het moment de belangrijkste geldschieter voor timeshare en kopers van punten is, zijn tarieven heeft verlaagd naar 18,9%. Nog steeds buitensporig hoog en de meeste eigenaren die we geïnterviewd hebben konden zich niet meer het rentetarief herinneren dat hen in rekening werd gebracht.
Problemen met het van de hand doen en overdragen van weken en punten
Een aantal ontwikkelaars volgden een koers die zij “ontvolking” noemden. Dit was een oplichtingspraktijk die werd uitgevoerd door bepaalde ontwikkelaars tijdens het hoogtepunt van de escalerende woning-/marktprijzen waarvan de ontwikkelaar ten koste van het lid profiteerde; dit was één van de belangrijkste factoren die hebben bijgedragen aan de achteruitgang van de verkoopmarkt
Ontwikkelaars wierpen barrières op voor eigenaren die hun timeshare wilden verkopen, zij verhoogden de managementkosten en verminderden de kwaliteit en de service van het resort. Sommige resorts voerden overdrachtskosten in van maar liefst 1500 Engelse pond voor de wijziging van eigendomstitels of documenten. Hierdoor ontstond een bijna onmogelijke situatie voor de eigenaren en de verkoopagenten die vaak werden gecontracteerd om te verkopen.
Duizenden eigenaren kwamen daardoor in een positie terecht waarin zij weigerden om de vergoedingen voor onderhoud te betalen, waarop de resorts vervolgens de timeshare-unit zonder enige kosten weer in bezit namen. Dit was de strategie; zij hadden het recht om alle 52 weken van de onbelaste unit, die zij zonder kosten in bezit kregen, voor vele duizenden Engelse ponden te verkopen.
Ontvolking was ook de reden voor de bijna gedwongen omzetting van de weekeigenaren naar punten die door enkele ontwikkelaars werd uitgevoerd. Wanneer ontwikkelaars eigenaren omzetten in punten kregen zij het beste deel; de ontwikkelaars kregen hun woningen terug in bezit om te verkopen als onroerend goed en in ruil ontvingen de eigenaren “punten” die werden gedekt door goedkopere eenheden, die zich vaak in Oost-Azië bevonden. Bovendien moest de eigenaar vaak betalen voor het “voorrecht” van de uitruil en werd hij belast met nog hogere managementkosten.
UPDATE 2009 – Sinds de daling in de verkoop van overzees onroerend goed, hebben resort-ontwikkelaars deze tactiek ingeruild voor een meer lucratieve: het dwingen van eigenaren meer onderhoudskosten te betalen, ongeacht of zij hun timeshare al dan niet verder willen gebruiken; bij veel resorts is er geen mogelijkheid te ontsnappen en in sommige gevallen is zelfs sterven geen optie, omdat de aansprakelijkheid overgaat op de erfgenamen van de eigenaar. We hebben zelfs voorbeelden gezien van resorts die incassobureaus vorderingen lieten versturen van nog uitstaande onderhoudskosten van weken die alweer terug in bezit genomen waren.
Alle resorts hebben verschillende statuten, dus is het noodzakelijk alle te bestuderen om na te gaan of er sprake is van schending van de overeenkomst of zelfs fraude.
Deelname van gevolmachtigden
Ten slotte is er sprake van gevolmachtigden die op last van de eigenaren toezicht hielden. Verder onderzoek zou kunnen uitwijzen dat al deze activiteiten niet zouden hebben kunnen plaatsvinden zonder hun medeweten en deelname. Dat is een kwestie die te zijner tijd beantwoord zal worden.
Huidige status
De eerste juridische stap die wij hebben genomen staat open voor alle timeshare- en puntenbezitters die lid zijn of waren van RCI Europa en ontevreden zijn met de beloften van uitruil die op het moment van verkoop gedaan zijn.
Komt u in aanmerking een vordering in te dienen?
Wanneer u denkt dat een van bovenstaande genoemde kwesties op u van toepassing is, aarzel dan niet om contact met ons op te nemen.